Begin juni: 4-maandelijkse controle

Door de tepelreconstructie zit ik weer volop in ziekenhuis- en doktersmodus. De 3-maandelijkse spoeling van het katheter moet gebeuren, ik moet naar de huisarts voor wondcontrole, ik moet naar het ziekenhuis om de draadjes te verwijderen en ik moet op 4-maandelijkse controle. Een hele boterham op een tiental dagen tijd.
Van de 4-maandelijkse controle lig ik vreemd genoeg niet wakker. Hoe dat komt weet ik niet, maar zoveel te beter....
Deze keer is er geen echo van de oksels voorzien. De dokter stelt gewoon wat vragen en onderzoekt de oksels manueel. Er is ook een bloedtest, maar "mijn" tumor manifesteerde zich niet met een tumormarker. Als er een tumormarker verschijnt zal het dus van een nieuwe soort tumor zijn...
De assistent is nogal zwijgzaam en kan op niet al te veel vragen antwoorden. Dat is het grote nadeel van het UZ natuurlijk: telkens zie je andere dokters. Wel grappig in deze me-too-tijden: hij denkt eerst dat ik borstsparend ben geopereerd omdat de borsten er zo mooi uitzien. Waarop hij zich onmiddellijk in alle talen verontschuldigd dat hij daarmee bedoelt dat de operatie mooi uitgevoerd is etc etc. 😂 Alsof ik er iets anders zou achter zoeken...
Hij roept er de superviserende arts bij om op mijn vragen te antwoorden.
Ik blijk de hormoontherapie goed te verdragen, dus we gaan gewoon door ondanks vapeurs en gewrichtspijn, niets buitensporigs. Na de 5 jaar therapie gaan ze dan beslissen op basis van de klinische studies of ik nog gebaat ben met het verlengen van de therapie of niet. Als ik 0,0x...% meer kans op overleven heb met nog 2 jaar erbij, maar heel veel last heb van de nevenverschijnselen, is het aan mij om de balans op te maken.
De plastisch chirurg is tevreden over het resultaat (ik trouwens ook). Ik moet wel nog goed opletten dat de tepels niet te veel druk ondervinden, anders zouden ze "wegsmelten" als sneeuw voor de zon. Dus nog een 6-tal weken "tentjes" maken van pleisters telkens als ik een sport-bh aantrek bijvoorbeeld.
De volgende stappen: binnen 8 weken tatoeage van het tepelhof. Begin oktober en begin februari weer controles, vanaf februari wordt dat een jaarlijkse controle. Binnen anderhalf jaar: verwijdering van het katheter. Binnen 4,5 jaar: stoppen met de hormoontherapie!

29 mei: de kers op de taart

Op 29 mei is de tepelreconstructie gepland, een dagopname. Ik heb er niet al te veel zin in om weer naar het ziekenhuis te gaan. Dat hoort immers niet thuis in mijn "nieuwe normale" leven. En eigenlijk ben ik al gewend aan die tepelloze borsten. Maar ik sta nu al zover, dus waarom het werk niet afmaken?
Ik krijg niet alleen nieuwe tepels. Omdat de rechterborst wat kleiner is, gaan ze vet uit mijn heupen halen en dat erbij inspuiten. En op mijn heup zit ook een "valse naad" van de vorige operatie, en die gaan ze corrigeren.
Alles verloopt vlot. Net zoals op TV komt de chirurg allerlei lijntjes op mijn lijf tekenen met een zwarte stift. De verpleegster prikt een infuus in mijn hand. En dan ga ik naar de operatiezaal waar ik de routine al goed begin te kennen. Eventjes denken ze dat het infuus niet goed loopt en dat ze opnieuw zullen moeten prikken, maar als ze de kleefband wat herschikken komt het in orde. Oef.
Een uur of 2 later word ik wakker en hoor ik dat alles goed verlopen is. Het verband wordt ververst (2 pleisters zijn samengeplakt rond de tepels en vormen een soort tentje) en ik kan een blik werpen op het resultaat. Het ziet er verrassend "echt" uit.
Ik krijg een voorschrift mee voor pijnstillers en ontstekingsremmers, en ik krijg 14 dagen ziekteverlof. Oeps. Ik had op school maar op 3 dagen gerekend, zoals ze me eerst gezegd hadden. Ik hou me dus 3 dagen heel erg rustig. Van pijn heb ik weinig of geen last. Ik heb zelfs minder pijn dan anders want door de ontstekingsremmers is de gewrichtspijn (door de hormoontherapie) verdwenen. Aangename bijkomstigheid. 😀 Ik schrik wel als ik 's avonds in de badkamer in de spiegel kijk: op mijn heupen zitten er 2 reusachtige bloeduitstortingen, groter dan een hand, resultaat van de liposuctie. Slapen op de buik mag niet gedurende 6 weken, sporten mag 2 weken niet en douchen mag een week lang niet...
Na 3 dagen ben ik effectief weer helemaal op de been, klaar voor de mondelinge examens op school!