Op 29 mei is de tepelreconstructie gepland, een dagopname. Ik heb er niet al te veel zin in om weer naar het ziekenhuis te gaan. Dat hoort immers niet thuis in mijn "nieuwe normale" leven. En eigenlijk ben ik al gewend aan die tepelloze borsten. Maar ik sta nu al zover, dus waarom het werk niet afmaken?
Ik krijg niet alleen nieuwe tepels. Omdat de rechterborst wat kleiner is, gaan ze vet uit mijn heupen halen en dat erbij inspuiten. En op mijn heup zit ook een "valse naad" van de vorige operatie, en die gaan ze corrigeren.
Alles verloopt vlot. Net zoals op TV komt de chirurg allerlei lijntjes op mijn lijf tekenen met een zwarte stift. De verpleegster prikt een infuus in mijn hand. En dan ga ik naar de operatiezaal waar ik de routine al goed begin te kennen. Eventjes denken ze dat het infuus niet goed loopt en dat ze opnieuw zullen moeten prikken, maar als ze de kleefband wat herschikken komt het in orde. Oef.
Een uur of 2 later word ik wakker en hoor ik dat alles goed verlopen is. Het verband wordt ververst (2 pleisters zijn samengeplakt rond de tepels en vormen een soort tentje) en ik kan een blik werpen op het resultaat. Het ziet er verrassend "echt" uit.
Ik krijg een voorschrift mee voor pijnstillers en ontstekingsremmers, en ik krijg 14 dagen ziekteverlof. Oeps. Ik had op school maar op 3 dagen gerekend, zoals ze me eerst gezegd hadden. Ik hou me dus 3 dagen heel erg rustig. Van pijn heb ik weinig of geen last. Ik heb zelfs minder pijn dan anders want door de ontstekingsremmers is de gewrichtspijn (door de hormoontherapie) verdwenen. Aangename bijkomstigheid. 😀 Ik schrik wel als ik 's avonds in de badkamer in de spiegel kijk: op mijn heupen zitten er 2 reusachtige bloeduitstortingen, groter dan een hand, resultaat van de liposuctie. Slapen op de buik mag niet gedurende 6 weken, sporten mag 2 weken niet en douchen mag een week lang niet...
Na 3 dagen ben ik effectief weer helemaal op de been, klaar voor de mondelinge examens op school!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten