lymfestreng

Sinds vorig weekend heb ik weer veeeeeeel meer energie en ben ik 's avonds niet meer zo uitgeblust. Het lenteweertje zit er misschien voor iets tussen? Ik ben alleen nog wat duizelig als ik te lang moet rechtstaan, maar een stevige wandeling lukt wel al goed!
Onder mijn linkeroksel zit wel een vreemd fenomeen: het lijkt wel een uitpuilende pees. En rechts heb ik dat helemaal niet. Ik kan er ook amper aankomen, is nogal pijnlijk. Het loopt van de oksel tot aan de elleboog. Ik maak er een foto van en stuur het door naar mijn trajectbegeleidster. Wat is dat trouwens een schitterende uitvinding: voor elk probleem, of het nu medisch, praktisch of psychologisch is, heb je in het UZ 1 centraal aanspreekpunt. Bij mij is dat Melissa. Het is heel laagdrempelig, en je wordt niet van het kastje naar de muur gestuurd.
Melissa antwoordt zo goed als meteen dat het waarschijnlijk een lymfestreng is, en dat ze die kunnen breken als ik er veel last van heb. Die last valt wel nog mee, alleen bij het aan- en uitkleden is het heel pijnlijk. Ze maakt voor mij een afspraak op de wondzorg.
Ik google nog wat en stop er snel mee want ik zie dat het breken van lymfestrengen redelijk pijnlijk is. Oeps...
Op de wondzorg halen ze er een dokter bij, maar vermits mijn arm mobiel genoeg is besluiten we te wachten tot mijn afspraak van volgende week om actie te ondernemen. De pijn kan ondertussen nog sterk afnemen als de wonde verder geneest, en dan is het breken misschien niet nodig. Héhé 😜
De pleister mag er ook af, en de verpleegsters vegen al het vieze plakspul weg. Goed zo, ik begon er uitslag van te krijgen!
En nu weet ik tenminste wat die enge uitstulping onder mijn oksel is 😌