Na 2 extra weken rust begin ik me bijna weer "normaal" te voelen, voor zover ik nog weet hoe dat voelt, "normaal"...
Met goede moed vertrek ik naar het ziekenhuis. Het is extreem druk, omdat er een feestdag is deze week en alle chemo's op 4 dagen tijd moeten doorgaan. Maar toch gaat het vlot: amper anderhalf uur na het trekken van het bloed komt de dokter al zeggen dat mijn bloedwaarden goed zijn en dat ik chemo "mag" hebben, weliswaar in een lagere dosis om te vermijden dat ik volgende week weer te lage waarden heb.
6 uur later rijd ik alweer naar huis, en we gaan nog even fietsen zodat ik nog een graantje van het mooie weer kan meepikken.
En 's anderendaags zijn alle vertrouwde bijwerkingen er terug: lichte misselijkheid, vieze smaak, vermoeidheid, spierpijn... Het is net alsof ik de voorbije weken even door een kier mocht kijken naar hoe het voelt als je geen chemo meer krijgt, maar nu gaat die deur nog even dicht 😒. Gelukkig heb ik maar 2 beurten meer te gaan, dat is best overzichtelijk😊. Ongelooflijk eigenlijk hoe snel het gegaan is. Als je voor die 12 beurten staat lijkt het onoverkomelijk, maar nu is het einde toch wel in zicht🙌
Geen opmerkingen:
Een reactie posten