Ook deze week kan de chemo doorgaan. Ik blij de lagere dosis Taxol (80%) goed te verdragen en als cadeautje krijg ik er nog een extra beurt bij. Dus nog twee te gaan na deze week. Ik neem het op als goed nieuws: extra bazookakracht...
's Avonds ben ik wel heel moe, geen fietstocht deze keer maar vroeg naar bed en het klokje rond slapen. Ook de dag erna hou ik het rustig: ik doe mijn wandeling en lees boekjes in de tuin. De volgende dagen komt de energie terug en schiet ik weer in actie.
Op mijn hoofd is een laag donshaartjes en stoppeltjes verschenen, dus dat gaat de goede kant op. Maar mijn wenkbrauwen en wimpers zijn er erg aan toe. Vreemd genoeg verdwijnen ze asymmetrisch: de linkerwenkbrauw en de rechterwimpers zijn het kaalst. Het kost 's morgens extra tijd om mijn gezicht erop te schilderen. Kaal worden was minder erg dan gedacht, en toen vond ik het belangrijk om mijn wimpers en wenkbrauwen te behouden om er niet ziek uit te zien. Maar het gaat geleidelijk dus ik kan me er ook niet meer druk in maken...
Ik kan wel niet wachten tot ik voldoende hoofdhaar heb om mijn mutsjes af te laten. Hopelijk tegen mijn operatie, zodat ik zonder sjaaltjes in het ziekenhuis lig...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten