Vorige keer toch net iets te vroeg gejuicht: op dag 4 in de namiddag krijg ik plots overal pijn in al mijn botten, net zoals bij griep. Het enige wat ik wil is onder 4 warme dekens gaan liggen. Ik ben wat in de war: die botpijn is toch een bijwerking van de tweede chemokuur?
Pas na een tijdje valt mijn euro: het komt door de spuit met neulasta, om de witte bloedcellen te stimuleren. En waar worden die gestimuleerd? Exact, in het beenmerg. Vandaar de pijn in de botten. We waren er over geïnformeerd, maar dat was even op de achtergrond geraakt. En het valt te verhelpen met een simpele Dafalgan 😊
De rest van de week verloopt zeer goed: genoeg energie om het huishouden te beredderen, te lezen, mijn talenkennis wat op te frissen, met de zonen rond te rijden en dagelijks een uur te gaan wandelen. 's Avonds rond 19 u is het wel op, dan ben ik alleen nog in staat om wat TV te kijken en de jongens onder te stoppen.
Een verpleegster vergeleek het met een doos knikkers: elke ochtend begin je met een volle doos, maar als je alle knikkers in de voormiddag gebruikt, heb je in de namiddag niets meer over. En de doos wordt enkel 's nachts weer aangevuld. Dus als je 's avonds nog energie wil hebben, moet je de hele dag rusten 😴
Geen opmerkingen:
Een reactie posten