Als ik opsta op de derde dag na de chemo voel ik me ongelooflijk moe. Ik val ook om de 5 minuten terug in slaap: een was opvouwen, slapen, aardappelen koken, slapen...
Even overvalt me paniek: zullen de volgende 20 weken chemo er zo uitzien? Wordt dat mijn nieuwe "normale" energiepeil? Het optimisme van de voorbije dagen krijgt een knauw. Ik dacht dat ik de chemo goed verdroeg, maar lap, hier toont de behandeling dan toch haar ware aard... 😟
Ik besluit om goed naar mijn lichaam te luisteren (de wijze lessen van na mijn operatie indachtig) en te rusten als ik er de nood toe voel...
Ook na het middageten doe ik een dutje. Als ik daarna mijn ogen opendoe, zijn er niet alleen buiten mooie opklaringen, maar ook in mijn hoofd. Ik voel me precies herboren! Hetzelfde gevoel als ik heb na een migraineaanval van 3 dagen: alles klaart op! We gaan een uurtje wandelen in het bos en dat doet ongelooflijk goed.
Ook de rest van de avond voel ik me energiek. Ik ga weer eens op een normaal uur slapen in plaats van op kinderbedtijd. Ik hoef ook 's nachts niet meer op te staan om medicatie te nemen tijdens de misselijkheid. En als ik 's morgens wakker word (ook op een normaal uur) voel ik me nog steeds goed. Het is dus gekeerd! De eerste chemokuur is bij deze dus officieel goed verlopen!
Te onthouden voor de volgende keer: veel drinken is heel belangrijk, de medicatie nemen bij het minste zweempje misselijkheid, en voor het slapengaan ook nog eens medicijnen nemen om 's nachts niet misselijk wakker te worden.
Nu genieten van de "normale" dagen die ik voor me heb, tot aan de volgende kuur! 😊
Jammer dat ik mijn rechterarm 4 weken niet mag gebruiken om het katheter goed te laten ingroeien, want het werk in de tuin ligt naar mij te lonken 😏
Geen opmerkingen:
Een reactie posten