Vandaag beginnen we eraan: katheter plaatsen en chemo. Vooral voor dat eerste heb ik schrik, en met recht, zo blijkt, want het wil allemaal niet zo goed lukken 😓
De eerste poging faalt, en bij de tweede poging voel ik wat pijn, tot in mijn pink. Ik besluit om niet de dappere uit te hangen en het te melden. De chirurge zegt dat ik er goed aan deed om het te zeggen, de tweede aangeboorde ader was te klein.
Dan maar op een andere manier: via een incisie in de hals kunnen ze een echo maken om een goede ader op te sporen. De assistente wordt onwel en moet naar buiten gaan, oeps! 😰Derde keer goede keer, na meer dan een uur op die smalle operatietafel!
Ik ben zowaar blij dat ik rustig aan mijn eerste baxter hang, in een goed bedje, met mijn boekje en de radio op 😏.
De eerste baxter is om te spoelen, dan komt er een baxter met de eerste chemische stof, dan weer spoelen, en dan komt de kers op de taart: de fameuze rode baxter met de ijsblokjes😛. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk ijs in de mond te houden zodat de bloedvaatjes in de mond de stof niet te veel opnemen. Zo voorkom je aften. Je mag ook je eigen favoriete ijs meebrengen 😋.
De dokter komt ook tweemaal langs om mijn longen te onderzoeken, en met een hele uitleg over alle medicatie die ik moet / kan nemen tegen de misselijkheid en de bijwerkingen. Best ingewikkeld!
Tegen half twee is de laatste baxter leeg en kan ik al naar huis. Heel vreemd gevoel, je lichaam laten volpompen met vergif, en dan wachten op de effecten...
Bij thuiskomst voel ik nog niets speciaals. Wel absoluut geen honger of zin in eten, het lijkt of er een baksteen in mijn maag zit. Drinken lukt wel goed.
Rond 16 u voel ik wat misselijkheid opkomen en ik neem direct medicatie, die goed haar werk doet.
Tot nu toe valt alles dus mee... Benieuwd wat morgen brengt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten