Nu alles concreet geworden is, moeten alle vrienden die nog niet op de hoogte waren geïnformeerd worden. Niet zo'n leuke taak, iedereen schrikt zich te pletter, terwijl het eigenlijk niet nodig is...
Ik word echt overspoeld met warme reacties en een golf van sympathie. Wat doet dat deugd! En soms komt het ook uit onverwachte hoek: een oude vriend die via mijn broer op de hoogte is kruipt zelfs in zijn pen en schrijft een ouderwetse brief.
De reacties zijn sowieso zeer divers en zeer onvoorspelbaar. Mensen van wie je het niet verwacht vinden de juiste woorden, mensen van wie je veel reactie had verwacht (durven?) amper reageren. Ik denk terug aan mijn ma, bij wie de buurvrouw de straat overstak telkens als ze haar zag. Bang om verkeerd te reageren waarschijnlijk. Maar net als bij het overlijden van mijn ma bedenk ik me: er zijn eigenlijk geen slechte reacties, behalve de mensen die niet reageren...
Wat ook grappig is: sommige mensen beginnen nu tegen me te praten met een heel zachte stem en een heel ernstig gezicht :-)
Nog een bedenking die ik me maak: wie goed doet goed ontmoet. Als je iedereen positief en vriendelijk benadert, krijg je blijkbaar toch veel sympathie terug. Karma!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten