Gelukkig is er dit weekend veel gepland en gaat de tijd snel voorbij.
Ik krijg uiteindelijk toch mijn pa te pakken die verrassend goed reageert. Sinds de ziekte van mijn ma staat er bij hem een gelijksheidsteken tussen kanker en doodgaan. Nu zegt hij toch dat hij, sinds ma, niemand meer gehoord heeft die aan borstkanker is gestorven. Blij dat hij het redelijk opneemt.
Ook mijn schoonzus krijg ik te pakken, broer 1 zit namelijk in het buitenland voor het werk. Blij dat de meeste familieleden ingelicht zijn. Als ik volgende week, na de borstkliniek, wat meer concreet nieuws heb zal ik de rest van de vrienden en collega's inlichten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten